* قرآن کریم
۱- ابن جوزی، ابوالفرج، نزهة الاعین النواظر فی علم الوجوه و النظائر، بیروت: موسسه الرسالة، (1404ق)
۲- ابن سینا، ابو علی حسین بن عبدالله، الشفاء، قم: کتابخانه آیه الله مرعشی نجفی، (1404ق).
۳- -----------------------، رسائل، قم: بیدار، (1400ق).
۴- --------------------- عیون الحکمه، بیروت: دارالقلم، (1359ش).
۵- ابن فارس، احمد، الصاحبی فی فقه اللغة العربیة، بیروت: مکتبه المعارف، (1414ق).
۶- ---------- ، معجم مقاییس اللغة. قم: مکتب الاعلام الاسلامی.1404ق.
۷- ابن قتیبه دینوری، عبد الله بن مسلم، تاویل مشکل القرآن. بیروت: دارالکتب العلمیه، (۲۰۱۰م).
۸- ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، بیروت: دار صادر، (1414ق).
۹- افراشی، آزیتا و صامت، سید سجاد، «چند معنایی نظاممند با رویکردی شناختی»، ادب پژوهی، شماره 30، (1393ش).
۱۰- امامی، صابر، «هم معنایی و چند معنایی در نظام زبان»، نشریه مطالعات اجتماعی دانشکده ادبیات دانشگاه آتاتورک، شماره 56، ۲۰۱۶م.
۱۱- بابایی، علی اکبر و همکاران، روششناسی تفسیر قرآن، تهران: سمت، (1387ش).
۱۲- باقری اصل، حیدر.، اصول مفردات قرآن کریم، تبریز: دانشگاه تبریز، (1391ش).
۱۳- پاکتچی، احمد، ترجمهشناسی قرآن کریم، تهران: دانشگاه امام صادق (ع)، (1395ش).
۱۴- پالمر، فرانک. ر، نگاهی تازه به معناشناسی، ترجمه کوروش صفوی، تهران: نشر مرکز، (1391ش).
۱۵- پورداوود، ابراهیم، یادداشت ها بر یشتها، همراه یشتها، بمبئی، انجمن زرتشتیان ایرانی، (1309ش).
۱۶- تفتازانی، مسعود بن عمر، تهذیب المنطق، ترجمه و شرح: حسن ملکشاهی، تهران: دانشگاه تهران، (۱۳۶۴ش).
۱۷- جعفری، یعقوب، «ضرورت شناخت وجوه و نظائر در ترجمه قرآن کریم»، ترجمان وحی، شماره 4، (1377ش).
۱۸- جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح: تاج اللغة و صحاح العربیه، بیروت: دارالعلم للملایین، (1410ق).
۱۹- حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنو، بیروت: دارالفکر، (1402ق).
۲۰- خراسانی، محمد کاظم، کفایة الاصول، قم: موسسه آلالبیت (ع) لاحیاء التراث، (1409ق).
۲۱- خوانساری، محمد، منطق صوری، تهران: آگاه، (1374ش).
۲۲- ذهنی تهرانی، سیدمحمدجواد، المباحث الاصولیه، قم: مولف، (۱۳۷۱ش).
۲۳- راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، دمشق: دارالعلم، (۱۴۱۲ق).
۲۴- رجبی، محمود، روش تفسیر قرآن، قم: پژوهشکده حوزه و دانشگاه، (1383ش).
۲۵- رحیمیان، جلال، ساخت زبان فارسی، شیراز: دانشگاه شیراز، (1389ش).
۲۶- زمخشری، محمد بن عمر. الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، بیروت: دارالکتاب العربی، (۱۴۰۷ق).
۲۷- سالم، عبدالعال، المشترک اللفظی فی ضوء غریب القرآن، کویت: مطبوعات جامعه الکویت، (۱۹۹۴م).
۲۸- سربخشی، محمد، «تشکیک در سه مکتب فلسفی»، معرفت فلسفی، سال 5، شماره 4، (1387ش).
۲۹- سوزنچی، حسین، «تاریخچه نظریه تشکیک وجود»، رهنمون، شماره 11 و 12، (1384ش).
۳۰- سیبویه، عمرو بن عثمان، الکتاب، قاهره: مکتبه الخانجی، (1988م).
۳۱- شهبازی، محمود، «پدیده اشتراک لفظی و چندمعنایی در زبان عربی»، ادب عربی، سال 7، شماره 2، (1394ش).
۳۲- شیرزاد، محمد حسن و همکاران، «چندمعنایی ریشهای ر ب و؛ ر ب ب در قرآن کریم»، پژوهشهای ادبی- قرآنی، دوره ۵، شماره 2، (۱۳۹۶ش).
۳۳- صدرای شیرازی، محمد بن ابراهیم، الحکمة المتعالیة فی الاسفار العقلیة الاربعة، بیروت: داراحیاء التراث، (۱۹۸۱م).
۳۴- -------------------- ، تفسیر القرآن الکریم، قم: بیدار، (۱۳۶۱ش).
۳۵- -------------------- ، منطق نوین، ترجمه و شرح عبدالحسن مشکوه الدینی، تهران: آگاه، (1362ش).
۳۶- صفوی، کوروش، درآمدی بر معناشناسی، تهران: سوره مهر، (1390ش).
۳۷- -----------، «نگاهی تازه به مسئله چندمعنایی واژگانی»، نامه فرهنگستان، شماره 18، (1380ش).
۳۸- طباطبایی، سیدمحمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت: موسسه الاعلمی للمطبوعات، (1390ق).
۳۹- طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی علوم القرآن، تهران: ناصر خسرو، (1372ش).
۴۰- طوسی، ابوجعفرمحمد (خواجه نصیرالدین)، اساس الاقتباس، تهران: دانشگاه تهران، (1367ش).
۴۱- -----------------------------، مصارع المصارع، قم: کتابخانه آیتالله مرعشی، (1405ق).
۴۲- طیب حسینی، سید محمود، درآمدی بر دانش مفردات قرآن، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، (1396ش).
۴۳- علوی، سید محمد کاظم، «خاستگاه مسئله تشکیک وجود»، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان، شماره 39، (۱۳۸۳ش).
۴۴- فائز، قاسم، علوم البلاغه، تهران: سمت، (1388ش).
۴۵- فارابی، ابونصر محمد، الامکنة المغلطة؛ المنطق عند الفارابی، بیروت: دارالمشرق، (1986م).
۴۶- فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، قم: هجرت، (۱۴۰۹ق).
۴۷- فضلی، عبدالهادی، دروس فی اصول فقه الامامیه، بیروت: الغدیر، (1427ق).
۴۸- فیروزآبادی، مجدالدین محمد، بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز، قاهره: وزارة الاوقاف، (1416ق)
۴۹- قدور، احمد محمد، مدخل الی فقه اللغة العربیة، لبنان: دارالفکر، (1999م).
۵۰- قرشی بنایی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران: دارالکتب الاسلامیه، (۱۳۷۱ش).
۵۱- محقق، مهدی و ایزوتسو، توشی هیکو، منطق و مباحث الفاظ، تهران: دانشگاه تهران، (۱۳۵۳ش).
۵۲- مصباح یزدی، محمد تقی، آموزش فلسفه، تهران: سازمان تبلیغات اسلامی، (۱۳۶۴ش).
۵۳- مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، (1368ش).
۵۴- مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، تهران: صدرا، (1393ش).
۵۵- مظفر، محمد رضا، المنطق- ط جماعه المدرسین، قم: موسسه النشر الاسلامی، (۱۳۸۱ش).
۵۶- مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، (۱۳۷۱ش).
۵۷- نیازی، شهریار و حاجی زاده، مهین، «پدیده چندمعنایی در زبان عربی»، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، دوره 57، شماره 1، (۱۳۸۵ش).
58- Gesenius, W.A Hebrew and English Lexion of the Old Testament. Brown Oxford: Clarwndon (1939).
Saeed,J.I. Semantics. Oxford: Blackwell (2003). 59-
