دوره 6، شماره 12 - ( 1398 )                   جلد 6 شماره 12 صفحات 195-224 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mokhtari Q, Rahmani H. Interpretation of Separation between Subordinate Word in Conjunction and Primary Word in Conjunction in Syntactic Structures of the Holy Quran. QHTS. 2020; 6 (12) :195-224
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-10-39303-fa.html
مختاری قاسم، رحمانی حسن. معناآفرینی فصل میان معطوف‌علیه و معطوف‌ در ساختارهای نحوی قرآن کریم. مطالعات ترجمه قرآن و حدیث. 1398; 6 (12) :195-224

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-10-39303-fa.html


1- دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه اراک ، qmokhtari@gmail.com
2- دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه اراک
چکیده:   (1565 مشاهده)

اسلوب عطف یکی از پرکاربردترین اسلوب­ها در زبان عربی به­ویژه در قرآن کریم است که با پیوست عبارتی به عبارت دیگر، مانع از تکرار گردیده و سبب ایجاز در کلام می­گردد. اصل  بر این است که"معطوف­علیه"  به عنوان عبارت نخستِ این اسلوب و "معطوف"  به عنوان  عبارت پسین در کنار یکدیگر قرار می­گیرند. اما گاهی میان این دو عبارت به ­وسیله عبارتی که متعلق و متکی بر هر دو آن­ها است، جدایی می­افتد. بر اساس این پژوهش، این پدیده دارای کارکردی معنایی بوده و در واقع بیانگر تفاوت میان معطوف­علیه و معطوف در برخورداری از معنای حکم مشترک­فیه [حدث کلام + عبارت فاصل] است. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی این پدیده در ترجمه آیاتی از قرآن کریم پرداخته است. نتیجه بررسی­ها حاکی از آن است که این امر  به عنوان یک پدیده شاخص معنایی، مورد شناخت و توجه مترجمان قرار نگرفته و جز در موارد معدودی به انتقال معنای حاصل از آن اهتمام نشده است. در این میان، ترجمه­های تفسیری و ارتباطی که دست بازتری نسبت به ترجمه­های تحت­اللفظی دارند، واکنش بهتری در مواجهه با این پدیده داشته­اند.

متن کامل [PDF 757 kb]   (48 دریافت)    

دریافت: 1398/10/4 | پذیرش: 1398/12/6 | انتشار: 1398/12/23

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول