دوره 5، شماره 10 - ( 1397 )                   جلد 5 شماره 10 صفحات 47-85 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

rahimi M. Antoine Berman’s Deforming Tendencies in Daruish Shahin’s Translation of the 31st letter Nahj-al-Balaqe. QHTS. 2019; 5 (10) :47-85
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-10-27337-fa.html
رحیمی خویگانی محمد. گرایش‌های ریخت‌شکنانه در ترجمه داریوش شاهین (1361) از نامه سی و یکم نهج البلاغه با تکیه بر نظریه آنتوان برمن (2010). مطالعات ترجمه قرآن و حدیث. 1397; 5 (10) :47-85

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-10-27337-fa.html


دانشگاه اصفهان ، m.rahimi@fgn.ui.ac.ir
چکیده:   (1590 مشاهده)

با این‌که ترجمه داریوش شاهین از نهج البلاغه، جزء اولین­ ترجمه­های معاصر است؛ اما کم‌تر توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است. پژوهش حاضر در صدد است تا با روشی تحلیلی- توصیفی و با استناد به نظریه گرایش­های ریخت­شکنانه آنتوان برمن (2010) و با رویکرد مقابله­ متن مبـدأ و مقصد، بخشی از این ترجمه- یعنی نامه حضرت علی (ع) به امام حسن (ع)- را مورد بررسی و تحلیل قرار دهد و میزان چرایی ریخت شکنی­های موجود در آن را نشان دهد. در این پژوهش مشخص شد که در ترجمه شاهین، مواردی چون عقلایی­سازی، واضح­سازی، اطناب، تضعیف کیفی و کمّی، آراسته­سازی، تخریب ضرب‌آهنگ متن و تخریب سیستم­بندی­های متن، به شکل معناداری دلالت­های متن اصلی را دچار تغییر کرده است.


 
متن کامل [PDF 1216 kb]   (250 دریافت)    

دریافت: ۱۳۹۷/۸/۲۸ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۲/۷ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۲/۲۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول