دوره 3، شماره 5 - ( 1395 )                   جلد 3 شماره 5 صفحات 214-185 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبائی
چکیده:   (6259 مشاهده)
این مقاله کارآییِ روش یکنواخت در ترجمه‌ قرآن را برای رویارویی با آیات گوناگون به نقد می‌گذارد. مسئله‌ این است که اتخاذ روش یکنواخت در ترجمه‌ آیات متنوع به چه میزان می‌تواند ترجمه‌ای معادل از آیات ارائه دهد؟ و روشی که می‌تواند متناسب با تنوع آیات در ترجمه برگزیده شود چیست؟ روش تحقیق تحلیلی-تطبیقی خواهد بود. در بخش تحلیلی به دو نظریه رجوع می‌شود. 1. نظریه ترجمه بر اساس کارکرد نقش‌های زبان که استدلال می­کند برای رسیدن به تعادل در ترجمه، روش ترجمه باید متناسب با نوع کارکرد زبان در تولید متن اصلی انتخاب شود. 2. نظریه انسجام قرآن که استدلال می‌کند قرآن در عین برخورداری از انسجامی کلی، موضوعات و اهداف متنوعی را در آیات دنبال کرده و بنابراین از اسلوب‌های بیانیِ مختلفی بهره برده. از این دو استدلال نتیجه گرفته می‌شود که برای ترجمه‌ قرآن باید به نوع کارکرد زبان در تولید هر آیه متناسب با موضوع و هدف آیه دقت کرد و متقابلا همان نوع از کارکرد زبان را در زبان مقصد فعال کرد. در بخش تطبیقی، چهار نمونه از چهار روش مختلفِ ترجمه انتخاب می‌شود و در رویارویی با چهار آیه با بیان مختلف به‌طور مقایسه‌ای تحلیل می‌شود. این تحلیل در سطح نمونه‌ها نشان می‌دهد هر یک از روش‌ها در رویارویی با یک آیه، در رسیدن به تعادل در ترجمه از منظر نوع کارکرد زبان، موفق‌تر از سه روش دیگر عمل کرده است.
متن کامل [PDF 764 kb]   (1586 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله تحقیقاتی | موضوع مقاله: زبان و ادبیات عربی
دریافت: 1395/2/14 | پذیرش: 1395/5/8 | انتشار: 1395/6/1

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.